اکنون بعد از گذشت یک سال از راه اندازی  این وبلاگ باید بگویم که  انگیزه  این کار فقط  راهنمایی جوانان و استعداد های این کشور عزیز در حد توان،جهت رسیدن به آرزوها وعلاقهمندیهایشان می باشد و تا حد امکان آشنایی با موسسات آموزشی بازیگری و بازگو کردن حقایق پشت پرده و گول زنک آنهاست  و اینکه دوستان عزیز تا آنجا که می شود در انتخاب راه درست بازیگر شدن و طی کردن درست آن موفق تر باشند.(مراجعه به آرشیو)

دوستان  زیادی درخواست راهنمایی بیشتری از من دارند .

شاعر می گوید: من این حدیث مفصل با تو می گویم    تو خواه پند گیر خواه ملال

از دیدگاه من ، امتحان کردن هر چیزی ،ارزشمند است  اما به چه قیمتی مهم است -  اگر من قبل از ثبت نام در کلاسهای بازیگری ،این دیدگاه و یا حداقل نصف این اطلاعات را داشتم ،نه در این کارگاه بلکه  در هیچ جای دیگر ثبت نام نمی کردم. اما دریغ ! نه تنها اطلاعات نداشتم  بلکه با حرفهای عوام فریبانه گول خوردم....

به نظر من کسانی که واقعا و واقعا و واقعا  عاشق بازیگری هستند ،باید از تئاتر شروع کنند.پشت این حرف دلایل متعددی نهفته است ،که احتمالا با خیلی از این دلایل آشنایید. البته منظور من با دوستانیست که واقعا عاشق بازیگریند ،نه کسانی که چند صباحی احساس درونی مجهولی پیدا کرده اند که بازیگری در خونشان است ، این افراد بعد از اولین  تمرین 4 ساعته زبان بدن ، عطای بازیگری را به لقایش می بخشند .

سخت ترین قسمت کار این است که در همان شهر یا شهرستان محل اقامتتان دنبال گروههای تئاتری بگردید و با آنها از علاقه ، آرزوها و تواناییهایتان  صحبت کنید و کم کم همکاری همراه با آموزش عملی و رایگان را شروع کنید . بعد از مدتی خود تان راههای پیشرفت را پیدا می کنید. به شرط داشتن پشتکار و حداقل 2 سال کار مداوم.

به نظر من 80 %  پیدا کردن راه بازیگر شدن در ایران ، همینی بود که خواندید راه های دیگری هم هست که به درد آدمهای استثنایی می خورد که در سینمای ما به چشم آبی ها معروفند....

فعلا"  تا بعد در ضمن سالگرد وبلاگم مبارک ......