انتقاد تند عبدالجبار کاکایی به اخراجی ها 2 برگرفته از سایت تابناک

 از بارون عصر 20 فروردين با پسرم پناه برديم به سينما پايتخت و اخراجي ها 2 در حال نمايش بود. از اينکه کارگردان آدم هاي شبيه به خودش رو دستمايه خنده مردم تهرون 88 کرده، ناراحت شدم. دوست نداشتم چهره تحريف شده آرمانگراهاي دهه 60، مضحکه مردم بشه.

به نوشته اعتماد، اما به هرحال اتفاقي است که در برابر چشم عقلاي سينما افتاده و برادران زودجوش و ديرپز انقلاب و جنگ آخرين شيرين کاري هاشون رو نشون مي دن.

نه پسرم جنگ اين نبود. اين آدماي عملي و لمپن به کيلومتر 50 جبهه مي رسيدن استحاله مي شدن. ديگه تا اردوگاه اسارت به همون حال نمي موندن. پسرم کسي که بوي مرگ رو بشنوه خماري از سرش مي پره.

پسرم دنياي ذهني کارگردان به اندازه شخصيت هاي فيلمشه. او فکر مي کنه اگه روحاني و جاهل به درک هم برسند همه مشکلات کشور حله. نجبا و عقلا هم يا دکترهاي هالو هفت شنبه هستند يا هواپيمارباهاي منافق.

پسرم ما خسته شديم و داريم به خودمون مي خنديم. اين تلخ ترين خنده يه نسل سرخورده است. پسرم برگشتن به مردم هزينه هاي زيادي داره و تو سعي نکن اونقدر از مردم فاصله بگيري که مجبور شي با اين شيرين کاري ها دلشونو به دست بياري.

همين حرفا رو تو برگشت به پسرم گفتم؛ زير باروني که خنده هاي تهرون 88 رو خيس کرده بود.

 نظرات كاربران:

▪ سلام. ضمن خسته نباشيد به تمامي دست اندركاران مجموعه هنر هفتم كشور بايد بگم كه چند سال پيش زماني كه فيلم نجات سرباز رايان رو با يكي از دوستان كه اتفاقاً از جانبازان عزيز جنگ تحميلي نيز مي باشد نگاه مي كرديم متوجه شدم كه در اكثر صحنه هاي فيلم مخصوصاً زماني كه آلمانها همه سربازان رو قتل عام مي كردند ، اشك مي ريخت وگريه مي كرد! مي گفت جنگ ما از اين هم بد تر بود! حال واسه مني كه زمان پايان جنگ 9 ساله بودم اخراجيها رو چطور به عنوان فيلم بازگو كننده خاطرات جنگ ، رشادتها و شجاعتها بدانم!؟ چرا نتونستيم تا به حال فيلمي بسازيم كه به واقعيات حماسه جنگ تحميلي نزديك تر باشه؟؟

▪ به اعتقاد من تك بعدي نگاه كردن به مقوله جنگ همين مشكلات را در پي دارد. در توجيه نگارش فيلم نامه توسط ده نمكي ديروز در تابناك خواندم كه وي بر اثر مشاهدات عيني خود اين سناريو را نوشته ولي برايم قابل هضم نيست كه چطور مي شود آن همه ارزش ها را با يك نگاه سطحي به جامعه اي جوان منتقل كرد كه از جنگ اطلاعي دارند نه از انسان هاي آن.